--> ج ) وهابيان قائل به جنگ با ديگر فرقه‌ها و مذاهب اسلامى هستند و مدعىاند كه يا بايد به آيين وهابيت درآيند يا جزيه دهند . آنان مخالف خود را متهم به كفر و شرك مىكنند و اموال ، نفوس و ناموس آنان را حلال مىدانند . خلاصه اين كه ، آيات قرآنى وارده دربارهء شرك و كفر را بر مسلمانان مخالف خود منطبق مىكنند و اين بزرگ‌ترين ضربه به پيكر جامعهء اسلامى و مسلمانان است . با اين تفكر بسته و خشك وهابيت بود كه وقتى سعودىها در سال 1344 هجرى قمرى بر مكه و مدينه و اطراف آن تسلّط يافتند ، مشاهد متبركهء بقيع و آثار خاندان رسالت و صحابهء پيامبر را در هم شكسته و از بين بردند . براى اطلاع از نحوهء عملكرد و كارهايى كه وهابيت در حوزهء اجتماع و سياست انجام داده‌اند و نگرش آنان نسبت به مسائل اجتماعى ، بايد به كتاب‌هاى تاريخى مراجعه كرد . چهرهء خشن و متعصب وهابيت ، در عرصهء سياست ، حكومت و مردم‌دارى ، همان بود كه طالبان در عمر موقت سياسى خود در كشور افغانستان به منصّهء ظهور نشاندند . خون مردم مسلمان را بى محابا به زمين ريختند . عرض و ناموس مسلمانان را هتك كردند و از اسلام يك چهرهء زشت ، خشن و عقب مانده براى جهانيان ترسيم كردند . بنابراين وهابيت ، هم در نحوهء پيدايش و انعقاد تفكّر ، مبغوض علماى فرقه‌هاى مختلف مسلمانان بوده است و هم در نگرش نسبت به مسائل دينى مورد رد عالمان قرار گرفته است . حتى اولين كتابى كه در ردّ وهابيت نگاشته شده ( الصواعق الالهيه فى الرد على الوهابيه ) توسط برادر محمد بن الوهاب ( سليمان بن عبدالوهاب ) نوشته شده است . اين فرقه در عرصهء سياست نيز جاده صاف كن دشمنان دين و اسلام بوده‌اند ؛ اين آيين و مسلك ، ساخته و پرداختهء انگليسىها است و چه ضربه و ضررى محكم‌تر و بيش از اين بر اسلام و مسلمانان مىتوان تصور كرد . چند عامل را مىتوان در ارتباط با گسترش اين فرقه نام برد : - تشديد فعاليت‌هاى تبليغاتى و فرهنگى وهابيت در داخل ايران و حوزه‌هاى مسلمان نشين خارجى ( نظير حوزهء قفقاز ، بالكان و ساير كشورهاى مجاور ايران ) كه آمادگى بيشترى براى تأثيرپذيرى از انقلاب اسلامى ايران در آنها مشاهده مىشود ، وهابيت به عنوان جريانى انحرافى در جهان اسلام و وابسته به استعمارگران ، وظيفهء جلوگيرى از تداوم و گسترش جريان اسلام گرايى اصيل را كه به دنبال پيروزى انقلاب اسلامى در سطح جهانى در حال پيشرفت است بر عهده داشته و از اين رو تخريب و ايجاد تزلزل در مبانى فكرى و اعتقادى شيعيان به عنوان محور اصلى اين جريان را دنبال مىكند ؛ از اين رو ، در سالهاى اخير در جهت همسويى با تهاجم فرهنگى و نظامى آمريكا عليه كشورهاى اسلامى و به خصوص ايران ، فعاليت‌هاى تبليغى خود را در ايران توسعه بخشيده است ؛ البته در مقابل اين تهاجم ، حوزه‌هاى علميه و نظام اسلامى ، اقدامات و تدابير امنيتى و فرهنگى مناسبى را - هر چند ناكافى - به كار گرفته‌اند . - وهابيت به دليل افكار اعتقادى خاصى كه در باب شفاعت ، توسل ، شرك و مانند آن دارد در تعارض كامل با مذهب شيعه است ؛ هر چند اكثريت فرقه‌هاى اهل سنت با تفكرات اين گروه مخالفند ؛ از اين رو ، گروه ياد شده همواره در تلاش است تا با تبليغات سازمان يافته ( اعم از كتاب ، مقاله ، سخنرانى و مانند آن ) شيعه را بيشتر بكوبد . - خطر بزرگ‌تر اين گروه ، روش‌هاى دور از منطق اسلامى است كه در برخورد با دنيا پيش گرفته است ؛ از جمله ، ظهور گروه طالبان و القاعده ( به رهبرى ملاعمر و اسامه بن لادن ) - كه سبب بهانه جويى غربى ها شد - كه مسلمانان را به تروريسم و خشونت و مخالف تمدن معرفى كنند تا جايى كه دست قدرت‌هاى استعمارى غرب به خصوص آمريكا را در منطقه باز گذاشته و زمينهء دخالت‌هاى نظامى و سياسى آنان در كشورهاى اسلامى را فراهم ساخته است ؛ افغانستان و عراق دو نمونهء بارز اين دخالت‌ها به شمار مىآيند .